برای بازگشت به مطلب قبلی    اینجا    کلیلک نمایید

نواع مختلف ابر

ابرها بر اساس شکل و ارتفاع
تشکيل شدنشان دسته بندي مي شوند.

ابر، تجمع قطرات ريز آب و يخ در جو است. آب در اثر انرژي گرماي خورشيد بخار شده و وارد اتمسفر مي شود. هواي گرم مي تواندمقدار زيادي بخار اب را در خود نگه دارد ، اما در صورت بالا رفتن هوا و سرد شدن آن فقط مقدار کمي از آن را مي تواند نگه دارد . وقتي اين اتفاق مي افتد ، مقداري از بخار آن به قطرات باران و يخ تبديل مي شود و در نتيجه ابرها در آسمان تشکيل مي شوند. هوايي که به ارامي بالا مي رود لايه هاي نازک ابر را تشکيل مي دهد . هوايي که به سرعت بالا مي رود توده هاي ابر را تشکيل مي دهد.

انواع ابرها :

به طور کلي، انواع مهم ابرها را به طور خلاصه به شرح زير مي‌توان بيان داشت:

ابرهاي سيروس (
Cirrus) : اين ابر پرمانند در ارتفاع بالاي آسمان شکل مي گيرد ، آنچنان بالا که اب درون آن يخ مي زند و کريستالهاي نازک يخ در آن تشکيل مي شود.اين ابرها از مرتفع‌ترين ابرها بوده واغلب به صورت پرمانند و سفيد رنگ و شفاف (ملو از بلورهاي يخ) در آسمان ديده مي‌شوند. اين ابرها بعضاً به صورت دسته‌هاي منظم جدا از هم، در آسمان ديده مي‌شوند در اين صورت موسوم به سيروس‌هاي هواي خوب بوده و اگر توأم با ابرهاي سيرواستراتوس و آلتواستراتوس گردند. معمولاً علامت هواي بد مي‌باشند.

سيرو استراتوس (
Cirrostratus) : اين ابرها را مي‌توان سيروس‌هاي نازک تور مانندي دانست که از ابرهاي کوچک سفيد و به هم فشرده به شکل گوله پشمي شکيل يافته‌اند و به علت شفافيت خورشيد و ماه و ستارگان از پشت آنها قابل رويت بوده و اغلب هاله‌اي دور خورشيد و ماه تشکيل مي‌دهند. اين هاله‌ نتيجه شکست نور بوسيله بلورهاي يخ معلق در هوا است ظهور اين ابرها، علامت نزديک شدن هواي طوفاني بوده و به همين لحاظ، اين ابرها را مي‌توان پيش از فرا رسيدن هواي بد و يا حالت‌هاي طوفاني هوا، مشاهده نمود.
سيرو کومولوس (Cirrocumulus) :اين ابرها از کريستالهاي يخ تشکيل مي شوند در هنگام تشکيل اين ابرها آسمان مانند پوست ماهي خالخالي مي شود.اين ابرها اغلب از توسعه ابرهاي سيرو استراتوس حاصل شده و بدون سايه مي‌باشند و غالباً به جاي خورشيد و ماه هاله‌اي در آسمان بوجود مي‌آورند. ساختمان آنها اغلب متشکل از قطعات سفيد رنگ بوده و معمولاً پيش از ابرهاي سيروس در آسمان ظاهر مي‌شوند. ظهور آنها در آسمان، مقدمه فرا رسيدن هواي ابري و طوفاني است.

آلتو استراتوس (
Altostratus) : اين ابرها به صورت لايه‌هاي يکنواخت و متحدالشکل خاکستري يا متمايل به آبي به صورت ترکيبي از الياف، آسمان را مي‌پوشانند.به علت قشر ظريف اين ابرها تشخيص موقعيت خورشيد از پشت آنها امکان‌پذير است معمولاً پس از پيدايش ابرهاي آلتو استراتوس، ريزيش‌هاي جوي در سطح وسيعي به طور مدام شروع مي‌گردد.



آلتوکومولوس (
Altocumulus) :اين ابرها شامل لايه‌ها و يا تکه‌هاي بزرگ گوي مانندي از قطرات زير آب بوده که معمولاً بصورت شيار و يا امواج نسبتاً منظمي مشاهده مي‌گردد. جريان عمودي هوا در لايه‌اي که بوسيله اين ابرها پوشيده شده، سبب رشد سريع قابل ملاحظه‌ايي در جهت عمودي در اين ابر مي‌گردد به همين سبب، اين ابرها اغلب در بالاي قلل کوهها و يا در فوق جريانات عمودي مشاهده مي‌گردند . اين ابر اغلب شکل عدسي دارند . پديدار شدن اين ابرها در آسمان بيانگر شرايط بد هوا و ايجاد رعد و برق مي‌باشد.



استراتوس (
Stratus): نوع اصلي اين ابر لايه‌اي يکدست و شبيه مه مي‌باشد . و معمولاً به صورت توده متراکمي از بخار آب که قطر آن در همه‌جا يکسان است، مشاهده مي‌گردد. ارتفاع اين ابر از سطح زمين بسيار کم است بارندگي در اين ابرها در حرارت‌هاي فوق صفر درجه سانتي‌گراد بصورت ريزدانه مي‌باشد.
استراتوکومولوس (
Stratucumulus): اين ابرها يک پوشش سطح پايين با ابرهاي کومولوس تشکيل مي دهند. اين ابرها مي توانند شکل منظم و منسجم به خود بگيرند. اين ابرها داراي رنگي تيره و يا سفيد متمايل به خاکستري بوده معمولاً بصورت دسته يا خطوط و يا توده‌هاي کروي مانند بزرگ و امواج کروي از ابرهاي خاکستري با فواصل و شکاف‌هاي روشن تشکيل مي‌گردد. اين ابرها اغلب بيشتر آسمان را پوشانده و بارندگي آن بصورت ريزدانه بود. و در نتيجه فاقد شرايط بارندگي‌هاي رگباري است.

نيمبواستراتوس (
Nimbostratus) :اين ابرها متراکم و فاقد شکل معيني بوده و تمام آسمان را به‌طور نامنظم مي‌پوشانند بارندگي‌هاي حاصل از اين ابرها اغلب مداومند.

کومولوس (
Cumulus):هنگامي که هواي گرم به سمت بالا مي رود، ابرهاي توده اي انباشته در آسمان شکل مي گيرند . اين ابرها به شکل ابرهاي تکي و گرد بوده و اغلب در روزهاي آفتابي ديده مي شوند.اين ابرها اغلب ساختمان گل کلمي داشته و سطح بالاي آن حالت گنبدي دارد و متشکل از قطعات کوچک ابرهاي سفيد پنبه‌اي است که معمولاً صبحگاهان در امتداد ارتفاعات تشکيل مي‌گردند و داراي حالت جوشش (در اثر صعود هواي مرطوب) هستند . قطعات پراکنده اين ابرها تقريباً داراي ارتفاع يکسان و معرف به کومولوس‌هاي هواي خوب مي‌باشند.